Zamanın Çok Çok Kısa Tarihi Üzerine

Atalarım mağaraya yemek götürmek için yabani hayvan kovaladılar. Atalarım yerde odun gördüler. Yaşadığı yerin çevresine çit olarak diktiler ve ”bura benim evim bu da benim eşim” dediler. Mülkiyet kavramını buldular. O da yetmedi toplaşıp bura bizim ülkemiz dediler. Orayı çevirecek kadar odun bulmaya üşendi atalarım. Onun yerine harita çizdiler. O hayali çizginin içerisine yabancılar girmek istedi. Bir atam gelenlere avladığı hayvanından lokma verdi. Milliyetçiliği daha önce bulan diğer atam onu da sürdü ülkelerinden dışarı. Sürülen atam dedi sıkıntı yok. Belki güzel 2-3 kızla tanışırım gittiğim yerde. Tanıştı evlendi. Evini dikti. 2 arazi seçip mahsulünü ekti. 4 atlı geldi. Padişah adına vergi istedi ekininden. Dedi ben tanımam padişah seçmedim öyle birini. Yerine tanrı seçti dedi atlılardan biri. Tanrının seçim kriteri ne acaba diye düşündü içinden atam? Torunu cevabın gür bıyık ve dombra ezgisinde dövüşebilen bir esmer olmak olduğunu yüzlerce yıl sonra atv dizisinden öğrenecekti. Verdi vergisini. Sonra torunları acaba çok mu oluyor bu padişah dedi. Biraz haklarını mı kıssak? O da yetmedi. Biz seçelim yöneticiyi dediler. Seçtiler seçildiler. Neredeyse yüz sene geçti. Bir soyun son torunu olan ben bugün A101’e girip bir kilo tavuğa 65 lira verdim.